ఇప్పుడైన ననుఁదలచినారా

 

ఇప్పుడైన ననుఁదలచినారా

 త్యాగరాజ స్వామి రచించిన " ఇప్పుడైన ననుఁదలచినారా స్వామి" అనే కీర్తన  ప్రహ్లాద భక్తి విజయములోనిది. ఈ కీర్తనకు సంబంధించిన ప్రతిపదార్థం, తాత్పర్యం మరియు విశేషాలు 26 .02. 2026 
కీర్తన:  ఇప్పుడైన ననుఁదలచినారా స్వామి
రాగం: ఆరభి | తాళం: చాపు
పల్లవి
 ఇప్పుడైన ననుఁదలచినారా స్వామి
కృపకుఁ బాత్రుడనని కీర్తించినారా
ప్రతిపదార్థం:
ఇప్పుడైన: ఇప్పటికైనా
నను: నన్ను
త లచినారా: స్మరించావా / గుర్తు చేసుకున్నావా
స్వామి: ఓ నాథా (నారద మహర్షిని ఉద్దేశించి)
కృపకు: నీ దయకు
పాత్రుడనని: తగినవాడినని
కీర్తించినారా: (భగవంతుని వద్ద) చెప్పారా లేదా స్తుతించారా.
తాత్పర్యం:
ప్రహ్లాదుడు తన గురువైన నారద మహర్షిని చూసి పరవశించిపోతూ.. "స్వామి! ఇప్పటికైనా నన్ను మీ మనసులో తలచుకున్నారా? నేను భగవంతుని కృపకు పాత్రుడనని మీరు ఆయనతో చెప్పారా?" అని అమాయకమైన, నిర్మలమైన భక్తితో అడుగుతున్నాడు.
విశేషం:
గురు భక్తి: ఇక్కడ ప్రహ్లాదుడు భగవంతుడి కంటే ముందు గురువును ప్రార్థిస్తున్నాడు. గురువు తలుచుకుంటే భగవంతుని అనుగ్రహం సులభంగా లభిస్తుందనే నమ్మకం ఇక్కడ కనిపిస్తుంది.

---

చరణం
దయచేసి నా మాటలెల్ల నా
తల్లితో బలికిన కొల్ల
నయముగ వింటి నీ వల్ల నేడు
నా మనసున నెంతో చల్లనాయె
ప్రతిపదార్థం:
దయచేసి: కరుణతో
నా మాటలెల్ల: నేను (గర్భంలో ఉన్నప్పుడు) అన్న మాటలన్నీ
నా తల్లితో: నా తల్లి అయిన లీలావతితో
పలికిన: చెప్పినట్టి
కొల్ల: పాటు (కష్టం/ప్రయాస)
నయముగ: సత్యముగా (నిజముగా)
వింటి: విన్నాను
నీ వల్ల: మీ ద్వారా
నేడు: ఈ రోజు
నా మనసున: నా హృదయంలో
ఎంతో చల్లనాయె: చాలా శాంతి కలిగింది (ఆనందంగా ఉంది).
తాత్పర్యం:
"స్వామి! నేను తల్లి గర్భంలో ఉన్నప్పుడు మీరు దయతో నా తల్లికి ఎన్నో ధర్మ విషయాలను బోధించారు. ఆ సమయంలో మీరు పడిన ప్రయాస, మీరు చెప్పిన సత్య వాక్యాలను నేను నేడు మీ వల్లనే తిరిగి స్మరించుకున్నాను. ఆ జ్ఞాపకాల వల్ల నా మనసు ఎంతో ప్రశాంతంగా, చల్లగా మారింది."
విశేషాలు:
గర్భస్థ శిశువు సంస్కారం: ప్రహ్లాదుడు గర్భంలో ఉన్నప్పుడే నారదుడు చేసిన ఉపదేశం వల్ల జ్ఞాని అయ్యాడు. ఈ చరణం ఆ పాత అనుభవాన్ని ("తొల్లింటి అనుభవము") గుర్తు చేస్తోంది.
మనశ్శాంతి: భగవత్ సంబంధమైన విషయాలను గురువు ద్వారా విన్నప్పుడు కలిగే ఆనందం లౌకిక సుఖాల కంటే గొప్పదని త్యాగయ్య ఈ కీర్తనలో వర్ణించారు.

---

సారాంశం (విశేష అంశాలు)
శరణాగతి: ప్రహ్లాదుడు తనను తాను భగవంతుని దయకు పాత్రునిగా చేయమని గురువును వేడుకుంటున్నాడు.
త్యాగరాజ హృదయం: ప్రహ్లాదుని పాత్ర ద్వారా త్యాగయ్య తన స్వంత ఆర్తిని, భగవంతుని దర్శనం కోసం తపించే తన మనసును ఇందులో ఆవిష్కరించారు.
చరణం 2
ఉన్నతదయ కాసగొంటి నేను
బన్నములకుఁ బాలై యుంటి
కన్నులార మిముఁ గంటి నేడు
కర్ణామృతపు మాట వింటి స్వామి
ప్రతిపదార్థం:
ఉన్నతదయకు : మోక్షానికి కారణమయ్యే గొప్ప దయ కోసం.
అసగొంటి: ఆశపడ్డాను.
నేను బన్నములకున్: నేను అవమానాలకు లేదా ఆపదలకు.
పాలై యుంటి: గురై ఉన్నాను.
కన్నులార: కళ్ళ నిండుగా.
మిమున్ గంటి: మిమ్మల్ని (నారద మహర్షిని) చూశాను.
నేడు కర్ణామృతపు మాట: ఈ రోజు చెవులకు అమృతం వంటి తీపి మాటలు.
వింటి స్వామి: విన్నాను స్వామి.
తాత్పర్యం:
స్వామి! మోక్షాన్ని ప్రసాదించే మీ గొప్ప దయ కోసం నేను ఎంతో ఆశతో ఎదురుచూశాను. ఈ లోకంలో ఎన్నో అవమానాలను, కష్టాలను అనుభవించాను. కానీ ఈ రోజు మిమ్మల్ని కన్నులారా దర్శించుకుని, మీ నోటి నుండి అమృతం వంటి శుభ వచనాలను వినే భాగ్యం నాకు కలిగింది.

---

చరణం 3
పలురూపములు తానుబూని నన్ను
బాధించి వేడ్కఁజూచిన
పలుమారు నన్ను నేచినపుణ్య
పాపము హరిచెంతగాని యేమందు
ప్రతిపదార్థం:
పలురూపములు: అనేక రకాలైన రూపాలు.
తానుబూని: ధరించి (హిరణ్యకశిపుడు పెట్టిన కష్టాలను ఉద్దేశించి).
నన్ను బాధించి: నన్ను హింసించి.
వేడ్కన్ జూచిన: వినోదంగా చూసినట్టి.
పలుమారు: అనేక సార్లు.
నన్ను నేచిన: నన్ను బాధించినప్పటికీ.
పుణ్య పాపము: ఆ పుణ్యపాప ఫలితాలు.
హరిచెంతగాని: ఆ శ్రీహరి వద్దనే ఉన్నాయి కానీ.
యేమందు: ఇంకేమని చెప్పగలను.
తాత్పర్యం:
భగవంతుడు నన్ను ఎన్నో రూపాల్లో పరీక్షించి, అనేక బాధలకు గురిచేసి వినోదం చూశారు. నన్ను ఎన్నిసార్లు వేధించినా, ఆ పుణ్యపాప ఫలితాలన్నీ ఆ శ్రీహరి చెంతనే ఉన్నాయి తప్ప నాకేమీ సంబంధం లేదు. నాకు సుఖదుఃఖాలతో నిమిత్తం లేదు, నేను సర్వాత్మనా ఆ హరినే నమ్ముకున్నాను.

---

విశేషాలు
నిర్వేదం & భక్తి: లోకంలో ఎదురయ్యే అవమానాలను ("బన్నములు") భరిస్తూనే భగవత్ కృప కోసం తపించే భక్తుని ఆవేదన ఇందులో కనిపిస్తుంది.
కర్ణామృతము: గురువు ఉపదేశాన్ని చెవులకు అమృతంగా భావించడం ప్రహ్లాదుని గురుభక్తికి నిదర్శనం.
కర్మఫల త్యాగం: తనను బాధించినా, సుఖపెట్టినా అది భగవంతుని నిర్ణయమేనని, తనకే పాపపుణ్యాలు అంటవని చెప్పడం ద్వారా ప్రహ్లాదుని పరిపూర్ణ శరణాగతి వ్యక్తమవుతోంది.
చరణం 4 (మకుట చరణం)
భూమిని బుట్టఁగ లేను భూయో
భూయో హరిని నమ్మినాను
తామసమును దాళలేను వర
త్యాగరాజాప్తుడు మదిలోను
ప్రతిపదార్థం:
భూమిని బుట్టగలేను: మళ్ళీ మళ్ళీ ఈ భూమి మీద పుట్టలేను (జన్మ రాహిత్యం కోరుకుంటున్నాను).
భూయో భూయో: మాటిమాటికీ లేదా మళ్ళీ మళ్ళీ.
హరిని నమ్మినాను: ఆ శ్రీహరిని మాత్రమే నమ్ముకున్నాను.
తామసమును: ఆలస్యమును.
తాళలేను: భరించలేను.
వర త్యాగరాజాప్తుడు: త్యాగరాజుకు హితుడైన ఆ స్వామి.
మదిలోను: నా మనసులోనే ఉన్నాడు.
తాత్పర్యం:
స్వామి! నేను మళ్ళీ మళ్ళీ ఈ భూమిపై పుట్టలేను; ఇక చాలు. నేను సర్వాత్మనా ఆ శ్రీహరినే నమ్ముకున్నాను. నన్ను కరుణించడంలో ఇంకా ఆలస్యం చేస్తే నేను భరించలేను. త్యాగరాజుకు పరమాప్తుడైన ఆ హరి నా మనసులోనే ఉన్నాడని ప్రహ్లాదుడు తన నిశ్చయాన్ని గురువుకు తెలుపుతున్నాడు.
విశేషాలు:
ముక్తి కాంక్ష: జనన మరణ చక్రం నుండి విముక్తి పొందాలనే ఆరాటం ఇక్కడ స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
ఆర్తి: "తామసమును తాళలేను" అనడం ద్వారా భక్తుడు భగవంతుని అనుగ్రహం కోసం ఎంతగా తపిస్తున్నాడో అర్థమవుతుంది.

---

మొత్తంగా ఈ కీర్తన ప్రహ్లాదుని నిశ్చల భక్తిని, గురువు పట్ల ఉన్న గౌరవాన్ని మనకు తెలియజేస్తుంది.
ఈ కీర్తన ప్రహ్లాదుడు తన గురువైన నారద మహర్షిని దర్శించుకున్నప్పుడు జరిగిన సందర్భాన్ని తెలియజేస్తుంది.

---

కీర్తన సారాంశం
ప్రహ్లాదుడు నారద మహర్షిని చూడగానే ఎంతో ఆనందంతో ఇలా అన్నాడు:
గురువుపై భక్తి: "ఓ గురుదేవా! ఇప్పటికైనా నన్ను భగవంతుని దయకు తగినవాడిగా భావించి, నా గురించి ఆయనకు ఏమైనా చెప్పారా? మీ దయ పొందిన నేను చాలా ధన్యుడిని" అని తన సంతోషాన్ని వ్యక్తపరిచాడు.
జ్ఞానోదయం: "నేను ఇంకా తల్లి గర్భంలో ఉన్నప్పుడే మీరు నాకు జ్ఞానబోధ చేశారు. ఆ మాటలు విన్నప్పుడే నా మనసు ఎంతో ప్రశాంతంగా మారింది" అని తన పాత జ్ఞాపకాలను గుర్తు చేసుకున్నాడు.
భక్తి మార్గం: "లోకంలోని కోరికల మీద నాకు ఆశ లేదు. మోక్షాన్ని ఇచ్చే భగవంతుని దయ కోసమే నేను ఎదురుచూస్తున్నాను. నాకు ఎన్ని కష్టాలు ఎదురైనా, ఎన్ని పుణ్యపాపాలు చేసినా అవన్నీ ఆ శ్రీహరికే చెందుతాయి; నాకు సుఖదుఃఖాలతో సంబంధం లేదు" అని చెప్పాడు.
ముక్తి కోసం వేడుకోలు: "నాకు మళ్లీ మళ్లీ పుట్టాలని లేదు. త్యాగరాజుకు ప్రాణప్రదుడైన ఆ శ్రీహరి నన్ను కరుణించడానికి ఆలస్యం చేస్తే నేను భరించలేను. దయచేసి మీరు నాకు, ఆ దేవునికి మధ్య రాయబారిగా ఉండి నన్ను రక్షించండి" అని ప్రహ్లాదుడు ప్రార్థించాడు.
పద ప్రయోగం: "కొల్ల" అంటే ఇక్కడ ప్రయాస అని అర్థం. అంటే నారదుడు ప్రహ్లాదుని కోసం పడిన శ్రమను ఇక్కడ కృతజ్ఞతతో స్మరించడం జరిగింది.