అల్ల కల్లోలమాయెనమ్మా యమునాదేవి
త్యాగరాజ స్వామి రచించిన నౌకా చరిత్రము లోని "అల్ల కల్లోలమాయెనమ్మా యమునాదేవి యొక్క తాత్పర్య, విశేషాలు .
కీర్తన నేపథ్యం
శ్రీ త్యాగరాజ స్వామి గోపికల మధుర భక్తిని చాటిచెప్పడానికి 'నౌకా చరిత్రము' అనే కావ్యాన్ని కీర్తనల రూపంలో రచించారు. శ్రీకృష్ణునితో కలిసి యమునా నదిలో విహరిస్తున్న గోపికలు, గర్వంతో తామే గొప్పవారమని అనుకున్నప్పుడు, ఒక పెద్ద సుడిగాలి వస్తుంది. నావకు రంధ్రం పడి నీరు చేరుతుంది. ఆ విపత్తులో కృష్ణుని దైవంగా గుర్తించలేక, వారు యమునా దేవిని వేడుకుంటూ పాడిన కీర్తన ఇది.
పల్లవి
అల్ల కల్లోలమాయె నమ్మా యమునాదేవి - మా
యార్తు లెల్ల దీర్పు మాయమ్మ
తాత్పర్యం: ఓ యమునా దేవి! నది అంతా అల్లకల్లోలంగా మారిపోయింది. మా ఆవేదనను, ఆపదను తొలగించి మమ్మల్ని కాపాడు తల్లీ.
విశేషం: ఇక్కడ గోపికలు భయంతో ప్రాణ రక్షణ కోసం నదిని దేవతగా ప్రార్థిస్తున్నారు.
అనుపల్లవి
మొల్లలచే పూజించి మ్రొక్కెదము బ్రోవుమమ్మ
తాత్పర్యం: నీకు మొల్లపూలతో పూజలు చేస్తాము, నీకు నమస్కరిస్తాము, మమ్మల్ని రక్షించు.
విశేషం: ఆపదలో ఉన్నప్పుడు మనిషి దైవానికి మొక్కులు మొక్కుకోవడం సహజం. గోపికలు కూడా అదే స్థితిలో ఉన్నారు.
చరణం
మారుబారికి దాళలేక యీ రాజకుమారుని దెచ్చితి మిందాక
తారుమారాయె బ్రతుకు తత్తళించున దెందాక
తాత్పర్యం: మన్మథుని తాపానికి తాళలేక, ఈ రాజకుమారుడైన కృష్ణుని ఇక్కడికి తీసుకువచ్చాము. కానీ ఇప్పుడు మా బ్రతుకు తారుమారైపోయింది. ఈ ఆందోళన ఇంకెంత కాలం?
విశేషం: గోపికలు తమ కోరికల కోసం కృష్ణుని వెంట తెచ్చుకున్నామని, కానీ అది ఇప్పుడు ప్రాణాపాయానికి దారి తీసిందని వాపోతున్నారు.
చరణం
గాలివానలు నిండారాయె మాపనులెల్ల గేలిసేయుట కెడమాయె
మాలిమితో మమ్మేలుచు గని యెడబాయ నాయె
తాత్పర్యం
గాలివానలు నిండారాయె: గాలివానలు భీభత్సంగా పెరిగిపోయాయి.
మాపనులెల్ల గేలిసేయుట కెడమాయె: మేము చేసిన పనులు, విర్రవీగిన గర్వం అంతా ఇప్పుడు హాస్యాస్పదంగా (గేలిగా) మారిపోయాయి; ఆ వేళాకోళం చేయడానికి ఇక తావు లేదు.
మాలిమితో మమ్మేలుచు గని: ఎంతో ప్రేమతో, ఓర్పుతో మమ్మల్ని రక్షించాల్సిన దైవం...
యెడబాయ నాయె: మమ్మల్ని విడిచిపెట్టే పరిస్థితి వచ్చిందే అని గోపికలు ఆవేదన చెందుతున్నారు.
విశేషాలు
కృతఘ్నతకు పశ్చాత్తాపం: కృష్ణుడు తమతోనే ఉన్నాడని గర్వించి, ఆయనను కేవలం ఒక సాధారణ బాలుడిగా భావించి గోపికలు అపహాస్యం చేశారు. ఇప్పుడు గాలివాన రూపంలో వచ్చిన ఆపద వల్ల వారి గర్వం అణిగిపోయింది.
పద వివరణ: ఇక్కడ 'గేలిసేయుట' అంటే వేళాకోళం చేయడం. 'మాలిమి' అంటే ఓర్పు లేదా ప్రేమ అని అర్థం.
ఆధ్యాత్మిక భావం: మనిషి తన వద్ద పరమాత్మ ఉన్నాడని గుర్తించక, ప్రాపంచిక విషయాలతో ఆడుకుంటూ గర్విస్తాడు. కానీ ప్రకృతి వైపరీత్యాలు లేదా కష్టాలు వచ్చినప్పుడు మాత్రమే తన నిస్సహాయతను గుర్తించి, దైవం తనను విడిచిపెట్టాడని భయపడతాడు.
ఈ చరణం గోపికల మనసులో మొదలైన మార్పును, వారి శరణాగతికి దారితీసిన భయాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది.
చరణం
సొమ్ములెల్ల నీ కొసగెదమమ్మా యమునాదేవి యీ
సుముఖుని గట్టు జేర్పవమ్మ
ఎమ్మెకాని బలిమిని యేల దెచ్చితి మమ్మ
తాత్పర్యం: మా నగలు, ఆభరణాలన్నీ నీకే ఇచ్చేస్తాము యమునా దేవి! ఈ అందమైన కృష్ణుని క్షేమంగా ఒడ్డుకు చేర్చు. ఈ అందగాడిని మేము బలవంతంగా ఎందుకు తెచ్చామో కదా!
విశేషం: ఇక్కడ గోపికలు తమకున్న మమకారాన్ని (నగలు) వదులుకోవడానికి సిద్ధపడ్డారు. ఇది శరణాగతికి మొదటి మెట్టు.
చరణం
నళినభవుడు వ్రాసినవ్రాలు ఎటులై నఁగాని నాథుడు బ్రతికియుండినరజాలు ప్రళయము లయ్యెను ఏపని చేసిన భామలు
తాత్పర్యం
నళినభవుడు వ్రాసిన వ్రాలు ఎటులైనగాని: బ్రహ్మదేవుడు మా నుదుట ఏమని రాశాడో, మా తలరాతలు ఎలా ఉన్నా సరే (మాకు ఏ ఆపద వచ్చినా పర్వాలేదు).
నాథుడు బ్రతికియుండినజాలు: మా ప్రాణనాథుడైన ఈ కృష్ణుడు క్షేమంగా బ్రతికి ఉంటే మాకు అదే చాలు.
ప్రళయము లయ్యెను ఏపని చేసిన భామలు: అయ్యో! కృష్ణుడిని బలవంతంగా నౌకలోకి తీసుకువచ్చి మేము ఎంత తప్పు చేశాము, ఇప్పుడు ప్రళయం ముంచుకొచ్చింది కదా అని గోపికలు ఆవేదన చెందుతున్నారు.
విశేషాలు
నళినభవుడు: అంటే తామర పువ్వులో జన్మించినవాడు లేదా బ్రహ్మ అని అర్థం.
ఆత్మత్యాగం: ఈ ఘట్టంలో గోపికలు తమ ప్రాణాల కంటే కృష్ణుడి ప్రాణమే ముఖ్యమని భావిస్తున్నారు. ఇది వారి భక్తిలోని అత్యున్నతమైన శరణాగతిని మరియు నిస్వార్థాన్ని సూచిస్తుంది.
నేపథ్యం: యమునా నదిలో నావకు రంధ్రం పడి నీరు చేరుతున్నప్పుడు, తమ వల్ల కృష్ణుడికి ఆపద కలిగిందని భావించి గోపికలు పశ్చాత్తాపంతో పాడుతున్న సందర్భం ఇది.
చరణం
దేహములెల్ల నొసగెద మమ్మా
ఓ దేవి కృష్ణదేవుని గట్టు జేర్పు మమ్మ
తాత్పర్యం: ఓ దేవీ! అవసరమైతే మా ప్రాణాలను, శరీరాలను నీకు సమర్పిస్తాము. కానీ శ్రీకృష్ణుని మాత్రం సురక్షితంగా ఒడ్డుకు చేర్చు.
విశేషం: ఇది ఆత్మ సమర్పణ. నగలు ఇస్తామన్న వారు, ఆ తర్వాత తమ శరీరాలనే త్యాగం చేస్తామంటున్నారు. అంటే భౌతిక వస్తువుల కంటే దైవం మిన్న అనే జ్ఞానం కలుగుతోంది.
చరణం
మేమొక్క టెంచబోతిమమ్మా మాపాలి దేవు డేమేమో యెంచుకొన్నా డమ్మా
రామరో శ్రీ త్యాగరాజాప్తుని బాయ మమ్మా
తాత్పర్యం: మేము ఒక రకంగా అనుకుంటే, దైవం ఇంకోలా తలచాడు. త్యాగరాజ ఆప్తుని ఈ కృష్ణుని నుండి మమ్మల్ని విడదీయవద్దు.
విశేషం: "మనం ఒకటి తలిస్తే దైవం ఒకటి తలుస్తుంది" అనే లోకోక్తి ఇక్కడ కనిపిస్తుంది. తమ ప్రయత్నం కంటే దైవ సంకల్పం గొప్పదని గోపికలు గుర్తించారు.
ఈ కీర్తనలోని అంతరార్థం (విశేషాలు)
త్యాగరాజ స్వామి ఈ కీర్తన ద్వారా ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని వివరించారు:
నావ = మానవ శరీరం: మన శరీరం ఒక నావ వంటిది.
యమునా నది = సంసారం: ఈ లోకంలోని కష్టసుఖాల ప్రవాహమే నది.
గోపికలు = ఇంద్రియాలు/బుద్ధి: మన మనసులోని ఆలోచనలే గోపికలు.
శ్రీకృష్ణుడు = పరమాత్మ: మనల్ని నడిపించే సూత్రధారి ఆయనే.
సుడిగాలి/రంధ్రం = కష్టాలు: జీవితంలో వచ్చే ఆపదలు మన గర్వాన్ని అణిచివేస్తాయి.
ముగింపు: మనిషి తన గర్వాన్ని వదిలి, సర్వస్వాన్ని దైవానికి సమర్పించినప్పుడే సంసార సాగరం నుండి క్షేమంగా ఒడ్డుకు చేరుతాడు.
No comments:
Post a Comment