ఈమేను గలిగినందుకు

 

త్యాగరాజ స్వామి రచించిన ఈమేను గలిగినందుకు అను  వరాళి రాగ కీర్తనకు సంబంధించిన ప్రతిపదార్థం, తాత్పర్యం మరియు విశేషాలు 23 .02. 2026

---

పల్లవి

ఈమేను గలిగినందుకు సీతారామ నామమే బల్కవ లెను

• ప్రతిపదార్థం:

  • ఈమేను: ఈ మానవ శరీరము

  • క లిగినందుకు: లభించినందుకు లేదా ప్రాప్తమైనందుకు

  • సీతారామ నామమే: సీతారాముల యొక్క పేరునే

  • ప ల్కవలెను: కీర్తించవలెను లేదా పలకాలి

• తాత్పర్యం:

  ఈ మానవ జన్మ లభించినందుకు ముఖ్యమైన ఫలము సీతారామ నామమును నిరంతరం కీర్తించడమే.

---

మొదటి చరణం

కామాది దుర్గుణ స్తోమపూరితమైన

పామరత్వమేగాని నేమమున లేనట్టి

• ప్రతిపదార్థం:

  • కామాది...పూరితము: కామము మొదలైన దుర్గుణ సమూహములతో నిండినది

  • పామరత్వమే: అజ్ఞానముచే కలిగిన మోహమే

  • నేమము: నియమము (భగవంతుని స్మరించే క్రమశిక్షణ)

• తాత్పర్యం:

  మానవ జన్మ ఎప్పుడూ కామ క్రోధాది దుర్గుణాల పుట్టలా ఉండి, ఏమీ తెలియని అజ్ఞానంతో నిండి ఉంటుంది. అటువంటి అజ్ఞానపు పొరలను విడిచి, మనిషి నియమబద్ధంగా భగవంతుని నామాన్ని స్మరించాలి.

• విశేషాలు:

  భగవంతుని నామస్మరణ చేసేటప్పుడు ఆతురతతో గానీ, మోహంతో గానీ, చివరికి అవహేళనగా చేసినా సరే, ఆ నామప్రభావం వల్ల భగవంతుని కృప లభిస్తుందని ఇక్కడ చెప్పబడింది.

---

రెండవ చరణం

సంసారమును బ్రోవ దారిని పర హింసఁజెందు కిరాతుఁడు

హంసరూపులగతి నడుగ రామనామ ప్ర

శంసఁ జేసి యుప దేశించ ధన్యుడుగాదా

• ప్రతిపదార్థం:

  • పరహింసఁజెందు: ఇతరులను హింసించు

  • కిరాతుఁడు: బోయవాడు (వాల్మీకి)

  • హంసరూపుల: నారదాది మహర్షులు

  • ప్రశంస: గొప్పతనం

• తాత్పర్యం:

  పూర్వం వాల్మీకి తన కుటుంబాన్ని పోషించుకోవడం కోసం దారిలో వెళ్లేవారిని హింసించేవాడు. అటువంటి వానికి నారదాది మహర్షులు ఎదురై, రామనామం యొక్క గొప్పతనాన్ని వివరించి "మరా" అని ఉపదేశించారు. దానిని జపించి ఆయన మహర్షిగా మారి ధన్యుడయ్యాడు.

• విశేషాలు:

  వాల్మీకి కిరాతుడు కావడంతో రామనామం పలకడానికి అధికారం లేదని భావించిన నారదుడు, ఆయనకు "రామ" అని తిరగేసి "మరా" అని ఉపదేశించినట్లు చరిత్ర చెబుతోంది. ఒక కథ ప్రకారం కిరాతులు నారదుడిని అడవిలో అడ్డుకున్నప్పుడు వారు చెప్పిన మాటల్లో "రామ" అనే పదం పదే పదే రావడం వల్ల వారు ముక్తులయ్యారని కూడా ప్రతీతి.

శ్లోకం

"వనే చరామో వసుచా హరామః | నదీం తరామో న భయం స్మరామః |

ఇతరయాంతోపి వనే కిరాతాః | ముక్తిం గతా రామ పదానుషంగాత్ ||"

ఒకప్పుడు నారదాది మునులు అడవిలో వెళ్తుండగా కొందరు బోయలు (కిరాతులు) ఎదురయ్యారు. మీరు ఏం చేస్తుంటారు అని మునులు అడగ్గా, ఆ బోయలు ఇలా సమాధానమిచ్చారు:

1. వనే చరామః: మేము అడవిలో తిరుగుతుంటాము.

2. వసుచా హరామః: బాటసారుల ధనాన్ని అపహరిస్తాము (దోచుకుంటాము).

3. నదీం తరామః: నదులను దాటుతుంటాము.

4. న భయం స్మరామః: మాకు భయం అంటే ఏమిటో తెలియదు.

---

ఈ శ్లోకంలోని అసలు చమత్కారం ఏమిటంటే, ఆ బోయలు భక్తితో 'రామ' నామాన్ని జపించలేదు. వారు కేవలం తమ దైనందిన పనుల గురించి చెబుతున్నారు. కానీ గమనిస్తే, వారు చెప్పిన ప్రతి మాట చివర "రామః" అనే పదం ధ్వనిస్తోంది:

• చరామః

• హరామః

• తరామః

• స్మరామః

తెలియకుండానే వారు ప్రతి వాక్యంలోనూ "రామ" నామాన్ని ఉచ్చరించడం వల్ల, ఆ పుణ్యఫలంతో వారికి మోక్షం లభించిందని ఈ కథ చెబుతోంది.

ఈ కథ ద్వారా మనం తెలుసుకోవాల్సింది ఏంటంటే: భగవంతుని నామానికి అంతటి శక్తి ఉంది. ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసినా, లేదా తెలియక చేసినా (అసంకల్పితంగా), ఆ నామ ఉచ్చారణ మనిషిని పాపాల నుండి విముక్తుడిని చేసి ముక్తి మార్గంలో నడిపిస్తుంది.

---

మూడవ చరణం

తాపసి శాపమిడగా జలోరగ_రూపము గొనియుండగా

తాపము సైరించక తల్లడిల్లగ శర

చాపధరుని నామశ్రవణము బ్రోవ లేదా

• ప్రతిపదార్థం:

  • తాపసి: ఋషి

  • జలోరగము: జలగ (నీటి పాము వంటి జీవి)

  • శరచాపధరుని: ధనుర్భాణములు ధరించిన శ్రీహరిని

  • శ్రవణము: వినడం

• తాత్పర్యం:

  ఒకప్పుడు ఎవరో ఋషి శాపం వల్ల జలగ రూపంలో ఉన్న వ్యక్తి, ఆ బాధను భరించలేక తల్లడిల్లుతున్నప్పుడు శ్రీరామ నామశ్రవణం (వినడం) వల్ల విముక్తి పొందలేదా? అంటే తప్పక పొందాడు అని అర్థం.

• 
  

---

నాలుగవ చరణం

కరిరాజు తెలియలేక బలు డైన మకరిచేతక గాసిజెందగా

అర లేక నిజమున నాదిమూల మనఁగ

వరదుఁడు వేగమె వచ్చి బ్రోవఁగలేదా

• ప్రతిపదార్థం:

  • కరిరాజు: గజేంద్రుడు (ఏనుగుల రాజు).

  • మకరి: మొసలి.

  • గాసిజెందగా: బాధపడగా లేదా చిక్కుకుపోగా.

  • అర లేక: ఏమాత్రం అనుమానం లేకుండా.

  • నిజమున: నిశ్చయముగా లేదా సత్యముగా.

  • ఆదిమూలమనగ: అంతటికీ మూలకారణమైనవాడా అని పిలవగా.

  • వరదుడు: కోరిన వరాలిచ్చే శ్రీమన్నారాయణుడు.

• తాత్పర్యం:

  గజరాజు (ఏనుగు) తన బలం తెలియక, బలమైన మొసలి చేతిలో చిక్కి విలవిలలాడుతున్నప్పుడు, ఏమాత్రం సందేహం లేకుండా మనస్ఫూర్తిగా "ఆదిమూలమా!" అని మొరపెట్టుకోగానే, ఆ వరదరాజస్వామి వేగంగా వచ్చి అతన్ని కాపాడలేదా? (తప్పక కాపాడాడు).

• విశేషాలు:

  గజేంద్రుడు తన శక్తితో పోరాడి విఫలమై, చివరకు తన వల్ల ఏమీ కాదని గ్రహించి భగవంతుని శరణు వేడాడు. ఆ సమయంలో ఆయన భగవంతుని స్వరూపం పూర్తిగా తెలియకపోయినా, ఆర్తితో స్మరించినంత మాత్రాన మోక్షం లభించిందని ఇక్కడ అర్థం.

---

ఐదవ చరణం

ఆగమ వేదములను దాన వుడు గొంపోవగా చతురాననుఁడు

త్యాగరాజనుత తారకనామ యని

బాగుగ నుతింప భయము దీర్పఁగ లేదా

• ప్రతిపదార్థం:

  • ఆగమ వేదములను: శాస్త్రములను మరియు వేదములను.

  • దానవుడు: సోమకాసురుడు అనే రాక్షసుడు.

  • చతురాననుడు: నాలుగు ముఖములు కలిగిన బ్రహ్మదేవుడు.

  • తారకనామ: సంసార సాగరం నుండి తరింపజేసే (దాటించే) రామనామము.

• తాత్పర్యం:

  సోమకాసురుడు వేదాలను, శాస్త్రాలను దొంగిలించుకుపోయినప్పుడు, దిక్కుతోచని బ్రహ్మదేవుడు త్యాగరాజు చేత నుతించబడే తారకరామ నామాన్ని స్మరించి ప్రార్థించగా, భగవంతుడు ఆయన భయాన్ని పోగొట్టి ఆ వేదాలను తిరిగి తెచ్చి ఇవ్వలేదా?.

• విశేషాలు:

  ఈ శరీరమును పొందిన ఎందరో మహానుభావులు భగవంతుని కీర్తించి ఉత్తమ ఫలితాలను పొందారు. భగవంతుని కీర్తించడానికి దేశ, కాల, పాత్రల తారతమ్యం అవసరం లేదని, భక్తి ఉంటే చాలని ఈ ఉదాహరణల ద్వారా స్పష్టమవుతోంది.

---