శ్రీ త్యాగరాజ కీర్తన
రాగం: పున్నాగవరాళి
తాళం: చాపు
పల్లవి
ఇందుకా యీ తనువును సాకిన
ప్రతిపదార్థం:
ఇందుకా = దీని కోసమేనా (భగవంతుని చూడలేక దుఃఖించడానికేనా)
ఈ తనువును = ఈ శరీరమును
సాకిన = పోషించినది/రక్షించినది.
తాత్పర్యం: "ఓ స్వామీ! ఇంద్రియములు కలిగి ఉండి కూడా నిన్ను దర్శించుకోలేక పోతున్నాను. కేవలం ఇలా విచారిస్తూ కూర్చోవడానికేనా ఈ శరీరాన్ని ఇంతకాలం కాపాడి పెంచింది?" అని ప్రహ్లాదుడు ఆవేదన చెందుతున్నాడు.
విశేషం: భగవంతుని దర్శనం లేని శరీరం వ్యర్థమనే భావం ఇక్కడ కనిపిస్తుంది. తల్లి గర్భం నుండి ఎన్నో ఆపదల నుండి రక్షించబడిన ఈ దేహం, పరమాత్మను చేరుకోలేకపోతే ఆ రక్షణకు అర్థం లేదని కవి ఆవేదన.
మొదటి చరణం
ఇందుముఖుఁడు రాక హృదయము పగులఁగ
నందఱిలో జాలిఁ జెందనీయని యంద రిందుకా
ప్రతిపదార్థం:
ఇందుముఖుఁడు: చంద్రుని వంటి అందమైన ముఖము కలవాడు (శ్రీమహావిష్ణువు).
రాక: నా చెంతకు రాకపోవడము వల్ల.
హృదయము పగులరగ: నా మనసు ముక్కలైపోయేలా వేదన చెందుతుంటే.
అందఱిలో: లోకంలోని జనులందరి మధ్య.
జాలిఁ జెందనీయని: నా పరిస్థితి చూసి ఎవరూ జాలి పడకుండా ఉండటానికా? (అంటే, దైవ దర్శనం కలగక పోవడము వల్ల కలిగిన ఈ ఆపదను చూసి అందరూ నవ్వుకునేలా చేయడానికా?).
అందరిందుకా: ఇందరి మధ్యలో ఇందుకోసమేనా (ఈ శరీరాన్ని పెంచింది)?
తాత్పర్యం:
చంద్రబింబం వంటి ముఖము గల ఆ శ్రీహరి నన్ను అనుగ్రహించడానికి రాకపోవడంతో నా హృదయం బద్దలవుతోంది. ఇంతటి వేదనలో ఉన్న నన్ను చూసి, లోకులు "అయ్యో పాపం! దైవ దర్శనం లేక ఇతనికి ఎంతటి కష్టం వచ్చింది" అని కనీసం జాలి కూడా పడకుండా, నన్ను చిన్నచూపు చూసేలా చేయడానికేనా ఈ శరీరాన్ని ఇంతకాలం రక్షించి పెంచింది?
వ్యాఖ్యాన విశేషం:
ప్రహ్లాదుడు తన ఆవేదనను వ్యక్తపరుస్తూ, భగవంతుని రాక ఆలస్యమైతే అది తన వ్యక్తిగత దుఃఖమే కాకుండా, లోకంలో భక్తుడికి అవమానంగా మారుతుందని భావిస్తున్నాడు. అందరి ముందు తనను జాలికి కూడా నోచుకోని వాడిగా మార్చవద్దని, ఆ స్థితి రాకముందే దర్శనం ఇవ్వమని వేడుకుంటున్నాడు.
రెండవ చరణం
పాములకే మేను బలుఁగట్టిగా నుండ
నేమో కారణమని యెంచుచుంటినే
ప్రతిపదార్థం:
పాములకే = పాముల చేత (కరిపించబడినప్పుడు/సర్పపాశబద్ధుడైనప్పుడు)
మేను = శరీరము
బలు గట్టిగా నుండ = చాలా దృఢంగా (చావకుండా) ఉండటానికి
ఏమో కారణమని = ఏదో ఒక గొప్ప కారణం ఉంటుందని
ఎంచుచుంటినే = అనుకుంటూ ఉన్నాను.
తాత్పర్యం: ప్రహ్లాదుడు సర్పపాశబద్ధుడైనప్పుడు, పాములు కరిచినా తన శరీరం చావకుండా గట్టిగా ఉండటం చూసి, "దేవుడు నన్ను రక్షించడానికి ఏదో ఒక గొప్ప కారణం ఉండే ఉంటుంది" అని తలపోస్తున్నాడు.
విశేషం: ఎన్ని ఆపదలు వచ్చినా శరీరం నిలిచి ఉందంటే, అది దైవ దర్శనం కోసమే కావాలని, కేవలం జాలిపడటానికి కాదని ఆంతర్యం. విషం తిన్నా, పాములు కరిచినా చావని శరీరం దైవకృపకు నిదర్శనం.
మూడవ చరణం
మనకేల నెపమని మన్నించిరో లేక
తనువు బెల్లముగాదు తాళదు దైవ
ప్రతిపదార్థం:
మనకేల = మనకెందుకు
నెపమని = అపవాదు (నింద) అని
మన్నించిరో = రక్షించారో / వదిలేశారో
లేక = లేదా
తనువు = ఈ శరీరము
బెల్లము గాదు = బెల్లము వంటి తియ్యని (దాచుకోదగ్గ) వస్తువు కాదు
తాళదు = ఓర్చుకోదు / భరించదు
దైవ = ఓ దైవమా!
తాత్పర్యం: "ఓ దైవమా! విషం వంటి ఆపదలు కలిగినప్పుడు ఈ శరీరం అంతమైతే, నీ మీద నింద (అపవాదు) వస్తుందని నన్ను రక్షించావా? లేక ఈ శరీరం బెల్లం ముక్కలాగా దాచుకోవడానికి ఎంతో తీపి గల వస్తువా? (కాదు). ఇది ఎప్పటికైనా నశించవలసిందే కదా!"
విశేషం: తెలుగులో "ఇది బెల్లమా ఏమి?" అనేది ఒక జాతీయము. ఏదైనా ఒక వస్తువు చాలా కాలం దాచుకోదగ్గది కానప్పుడు ఈ మాట వాడతారు. శరీరం శాశ్వతం కాదని, దీనిపై మమకారం కంటే దైవ నింద రాకూడదనే తపన ఇక్కడ కనిపిస్తుంది.
నాల్గవ చరణం
నా జయమును జూచి నమ్మరే దేవుని
రాజిల్లు శ్రీ త్యాగరాజ వరదుఁడు తా
ప్రతిపదార్థం:
నా జయమును = (ఇన్ని ఆపదలు దాటి) నేను పొందిన ఈ విజయాన్ని
చూచి = గమనించి
నమ్మరే = నమ్మరా? (లోకులు దేవుని నమ్ముతారు)
దేవుని = భగవంతుని
రాజిల్లు = ప్రకాశించు
శ్రీ త్యాగరాజ వరదుఁడు = త్యాగరాజునికి వరమిచ్చే ఆ స్వామి
తా = తాను
తాత్పర్యం: "ఇన్ని రకాల ఆపత్తులు (పాములు, విషం వంటివి) ఎదురైనా నేను బ్రతికి విజయం సాధించాను. నా విజయాన్ని చూసైనా ఇతరులు దేవుడిని నమ్ముతారు. త్యాగరాజుని రక్షించే ఆ పరమాత్ముడు తప్పక అందరినీ కాపాడతాడని దీనివల్ల రూఢీ అవుతోంది."
విశేషం: ఇక్కడ ప్రహ్లాదుని రక్షణ అనేది కేవలం అతని వ్యక్తిగత విజయం మాత్రమే కాదు, అది లోకానికి భగవంతుని ఉనికిని, కరుణను చాటిచెప్పే ఒక నిదర్శనం. భక్తుని రక్షించడం ద్వారా భగవంతుడు తన మహిమను లోకానికి చాటుతాడు.
ముగింపు
ఈ కీర్తన ద్వారా భగవంతుని దర్శనం లేని జీవితం వ్యర్థమని, అయితే ఎన్ని విపత్తులు వచ్చినా దైవకృప మనల్ని రక్షిస్తుందని, ఆ రక్షణ మనల్ని భగవంతుని వైపు నడిపించడానికేనని స్పష్టమవుతోంది.
No comments:
Post a Comment